مهاجرت

دوراهی مهاجرت یا ماندن ؟ آیا مهاجرت به خارج کار درستی است ؟

بگذارید اول از هرچیز روی این نکته تاکید کنم که مهاجرت یک تجربه ی کاملا شخصی است. پس در این صورت نمی توان هیچ یک از این تجربیات فردی را تعمیم داد و نتیجه گیری کلی کرد. البته چه مهاجرت به یک کشور خارجی تجربه ای مثبت برای فرد باشد چه منفی، دست و پنجه کردن با غم غربت در کشوری بیگانه جزیی جدایی ناپذیر در هر نوع مهاجرت خارج از وطن است. 

امید است مطالبی که در این مقاله مطرح می شود دریچه ای باشد به طرح پرسش های اساسی که هر فردی قبل از تصمیم به مهاجرت باید به آن پاسخ دهد. 

فهرست مطالب : 

۱-  احتمال شکست در مهاجرت برای چه کسانی بیشتر است؟

۲- مهاجرت از ایران به هر قیمتی؟

۳- احتمال موفقیت در مهاجرت برای چه کسانی بیشتر است؟

۴-سخن آخر

احتمال شکست در مهاجرت برای چه کسانی بیشتر است ؟ 

 آن دسته از افرادی که با‌ ذکر به اصلاح دلایلی مانند آلودگی هوا، رانندگی بد ایرانیان، اختلاس مسئولین دولتی و … به دنبال مهاجرت هستند و به اصطلاح به دنبال مدینه ی فاضله ای هستند  که در آن بدون هیچ چالشی تمام درهای موفقیت به سوی آنها باز باشد، سخت در اشتباه هستند. زیرا فردی که عادت کرده که همیشه طلبکار سایر انسانها و اجتماع باشد و اندکی تلاش برای بهبود وضعیت و محیط زندگی خود نمی کند، همین حس طلبکاری را با خود به کشور مقصد می برد. 

آیا تا کنون با افرادی برخورد کرده اید که پس از چند سال زندگی در خارج به ایران برگشته اند و مدعی هستند که مثلاً آمریکا و آلمان کشورهای خوبی هستند اما برای مردم آمریکا و آلمان و نه برای افرادی مانند ما! وقتی بیشتر با این افراد صحبت می کنید متوجه میشوید که آنها از از اینکه چرا باید از صبح تا شب ‌کار کنند و یا چرا باید در خارج این همه مالیات بدهند، می نالند. این افراد همان طلبکارانی هستند که همیشه در پی دست یافتن به موفقیت بدون هیچ پذیرش هیچ گونه مسئولیتی هستند.

 مهاجرت از ایران به هر قیمتی؟

عده ای هستند که مهاجرت برای آنها حکم بازی نکرده را دارد یا بی نهایت از زندگی در ایران خسته شده اند. چنین افرادی ممکن است به دلیل عطشی که برای رسیدن به یک کشور اروپایی، آمریکا، کانادا و …. را دارند حاضر باشند از هر گونه که شد، حتی با توهین به ملیت خود، دروغ، اعتماد به باندهای قاچاقچیان ‌و غیره خود را به سرمنزل مقصود خود برسانند؛ غافل از آنکه با رسیدن به این سرمنزل مقصود هیچ معجزه ای قرار نیست رخ دهد. مسلماً برای این گونه افراد خود مهاجرت یک هدف است و پس از رسیدن به این هدف، فرد که چه بسا باید انگ پناهندگی را تا آخر عمر به یدک بکشد، دیگر انگیزه ای برای رشد و  پیشرفت ندارد. 

 

البته افرادی همه هستند که به دلیل وجود جنگ داخلی در کشور خود راه دیگری جز پناهندگی را نداشته اند که البته این مورد شامل کشور عزیزمان ایران نمی‌شود.

احتمال موفقیت در مهاجرت برای چه کسانی بیشتر است ؟ 

اگر مهاجرت برای فرد هدف غایی نباشد و فقط یک گام و پله برای رسیدن به رویایی باشد که در ایران امکان ظهور و بروز آن نبوده، چنین مهاجرتی اگر از راه قانونی باشد قطعاً با موفقیت همراه خواهد بود. در این صورت فرد با توجه به رویای خود کشوری را که دارای امکانات محقق کردن رویای خود در آن وجود دارد را برمی‌گزیند. مثلا اگر فرد دارای یک ایده ی کارآفرینی است که به کارآمدی آن ایمان دارد ولی تامین سرمایه ی آن در ایران برای وی دشوار یا غیر ممکن است، ویزای استارتاپ کانادا  یک گزینه ی کارآمد می باشد‌. یا مثلاً اگر رویای فرد ادامه  تحصیل در یکی‌ از بهترین دانشگاه های دنیا میباشد، تحصیل در آمریکا حتما یکی از مطلوب‌ترین گزینه های فرد است.

سخن آخر

مسلماً اگر در ایران زندگی می کنید و امکان رسیدن به اهدافتان برایتان میسر است، مهاجرت  موضوعیتی در زندگی شما ندارد. از جهتی اگر مهاجرت در راستای تحقق رویاهای شماست آن وقت باید بررسی مزایا و معایب هر دو گزینه ی مهاجرت و ماندن را شروع کنید. چه بسا افرادی که تحمل دوری از خانواده، دوستان و وطن را ندارند و برای چنین افرادی مهاجرت هر چند در نگاه اول بهترین مسیر است ولی ماندن در ایران به صلاح آنهاست. 

 

در نهایت بعد از تصمیم گیری فرد مبنی بر سنگین تر بودن وزنه ی مهاجرت بر ماندن در ایران‌، فرد می تواند چند کشور‌ مقصد را به عنوان گزینه ی مهاجرتی خود  به ترتیب اولویت برگزیند و وارد پروسه ی مهاجرت شود. 

 

راستی شما ماندن در ایران را ترجیح می دهید و یا فکر می کنید که وقت بستن چمدانهاست؟ نظرات خود را در قسمت پایین با من به اشتراک بگذارید.

برچسب‌ها: بدون برچسب

یک دیدگاه بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی با * نشان گذاری شده اند